گلی از گلهای بهشت

رسول الله (صلی الله علیه و آله): إنّ الوَلدَ الصّالِحَ رَیحانَةٌ مِن رَیاحِینِ الجَنَّةِ (فرزند صالح گلی از گلهای بهشت است )

گلی از گلهای بهشت

رسول الله (صلی الله علیه و آله): إنّ الوَلدَ الصّالِحَ رَیحانَةٌ مِن رَیاحِینِ الجَنَّةِ (فرزند صالح گلی از گلهای بهشت است )

گلی از گلهای بهشت

بسم الله الرحمن الرحیم
پیش به سوی تولد و تربیت سردارن سپاه مهدی موعود (عجل الله تعالی فرجه)
چه کنیم که فرزندانی صالح و سالم داشته باشیم!؟؟
شعارهای ما:
اولین قدم برای داشتن فرزند سالم و صالح انتخاب همسر شایسته است!
فرزند سالم در خانواده سالم !
تقوا و زندگی سالم = فرزندان صالح
فرزند آیینه تمام نمای والدین است
فرزند بیشتر آینده ای بهتر (البته نه در هر منطقه و نه در هر خانواده!! قشر متدین و فرهیخته جامعه که توانایی تربیت فرزندان سالم و صالح را دارند در صورت کم کاری روز قیامت یقینا مسئول خواهند بود!)

جستجو با گوگل



در اين وبلاگ
در كل اينترنت

دانلود نرم افزار اندورید ریحانه های بهشتی

بسم الله الرحمن الرحیم

در این نرم افزار هر آنچه را درباره فرزند دار شدن می خواهید بدانید از قبل ازدواج، قبل و هنگام انعقاد نطفه، دوران بارداری و زایمان تا مرحله جوانی فرزند، تربیت دینی و علمی فرزند وجود داشته و خواهد داشت.

با دانلود و نصب این نرم افزار به راحتی می توانید مطالب وبسایت ریحانه های بهشتی را به صورت آفلاین در موبایل خود ذخیره داشته باشید و به اشتراک بگذارید.

https://cafebazaar.ir/app/Flowers.of.Paradise/?l=fa

طبقه بندی موضوعی
آخرین نظرات
پیوندها

احترام به کودک؛ احترام به خود

پنجشنبه, ۲۵ ارديبهشت ۱۳۹۳، ۰۶:۰۰ ق.ظ
  • ۵۱۴ نمایش
  • انسان‌ها ذاتاً علاقه‌مندند که دیگران به آن‌ها احترام بگذارند و این مسئله شامل همۀ طبقات، از بزرگ‌سال تا خردسال می‌شود. کودکان هم که سرمایه‌های عظیم و ارزندۀ جامعه‌اند، از این قاعده مستثنا نیستند. به‌خصوص اگر این اکرام و اظهار محبت به آن‌ها در مقابل دیگران باشد.
احترام به دیگران، یکی از عوامل مهم در جذب و اطاعت آن‌هاست و این مسئله دربارۀ کودکان بیشتر صادق است. اگر پدر و مادری به فرزند خود احترام بگذارند، در تربیت او موفق‌ترند. چون کودکان دراین‌صورت بهتر به سخنان و نصایح والدین خود گوش می‌دهند؛ اگر به شخصیت آن‌ها بی‌احترامی یا توهین شود، این رفتار دشمنی و کینۀ آن‌ها را به همراه خواهد داشت.

    انسان‌ها ذاتاً علاقه‌مندند که دیگران به آن‌ها احترام بگذارند و این مسئله شامل همۀ طبقات، از بزرگ‌سال تا خردسال می‌شود. کودکان هم که سرمایه‌های عظیم و ارزندۀ جامعه‌اند، از این قاعده مستثنا نیستند. به‌خصوص اگر این اکرام و اظهار محبت به آن‌ها در مقابل دیگران باشد. احترام به دیگران، یکی از عوامل مهم در جذب و اطاعت آن‌هاست و این مسئله دربارۀ کودکان بیشتر صادق است. اگر پدر و مادری به فرزند خود احترام بگذارند، در تربیت او موفق‌ترند. چون کودکان دراین‌صورت بهتر به سخنان و نصایح والدین خود گوش می‌دهند؛ اگر به شخصیت آن‌ها بی‌احترامی یا توهین شود، این رفتار دشمنی و کینۀ آن‌ها را به همراه خواهد داشت.

    کودک، انسان است و هر انسانی به شخصیت خویش علاقه‌مند است. میل دارد دیگران قدرش را بدانند و به شخصیت او احترام بگذارند. منظور از احترام، رفتار عملی و ذهنی متقابل است که احساس ارزشمندی و رضایت و خشنودی برای طرف مقابل ایجاد می‌کند. پدران و مادرانی که به شخصیت فرزندان خویش علاقه‌مند هستند، باید همواره احترام آن‌ها را رعایت کنند و وجودشان را گرامی بدارند. احترام به کودک یکی از عوامل مهم در پرورش شخصیت کودک به شمار می‌رود. وقتی به کودک احترام بگذارید، بزرگوار و باشخصیت بار می‌آید و برای حفظ شخصیت خویش از کارهای زشت اجتناب خواهد کرد .[i]

    روح کودک چون گل بسیار ظریف و حساس است و ممکن است با کوچک‌ترین حرکت ناهنجار، پژمرده شود. برخى از پدران و مادران به غلط تصوّر مى‌کنند که چون پدر و مادر شده‌اند، پس حق هرگونه اعمال نظر جابرانه و سلطه‌جویانه را بر فرزندان خود دارند و مى‌توانند با آنان به هرگونه که بخواهند، رفتار کنند.

    نوع نگرش و تصور فرد به خود، بر اساس تجربیاتی است که از نگرش دیگران و ارزیابی آن‌ها دربارۀ شخصیت خود دارد. اگر کودک و نوجوان در خانواده مورد علاقه، احترام و مساعدت اعضای خانواده باشد، دراین‌صورت خود را فردی مثبت، باکفایت، لایق و باارزش محسوب خواهد کرد؛ اما اگر به او بی‌توجهی شود، احساس حقارت، ضعف و ناامیدی و بی‌ارزشی خواهد کرد .[ii]

    کودک و نوجوانی که پدر و مادر به او توهین و او را تحقیر کنند، عقده و کینه پیدا می‌کند و دیر یا زود دست به طغیان و تمرد خواهد زد و از آنان انتقام خواهد گرفت. متأسفانه بعضی از پدران و مادران دربارۀ احترام به کودکان برداشت نادرستی دارند و می‌گویند: «اگر به کودکان احترام بگذاریم، لوس می‌شوند و به ما احترام نخواهند گذاشت.» این‌گونه والدین، بی‌اعتنایی و بی‌توجهی و گاهی تحقیر کودکان را نوعی روش تربیتی می‌دانند و بدین‌وسیله عزت و شخصیت کودک را لگدکوب می‌کنند و احساس حقارت، فرومایگی و زبونی را در نهاد وی به ودیعه می‌گذارند. درصورتی‌که این روش، یکی از اشتباهات بزرگ تربیتی والدین است که با سیره و روش ائمۀ اطهار علیهماالسلام، علمای دینی، علوم تربیتی و روان‌شناسی منافات دارد. احترام به کودک، نه‌تنها پدر و مادر را در نظر فرزند کوچک نمی‌کند، بلکه روح شرافت و بزرگواری و عزت نفس را در آنان پرورش می‌دهد.

    پیامبر بزرگوار اسلام مى‌فرماید: «اکرموا اولادکم و احسنوا آدابهم یغفر لکم؛ فرزندان خود را احترام کنید و آدابشان را نیکو کنید که مورد رحمت و بخشش قرار خواهید گرفت» .[iii]

     

    شیوه‌های تکریم کودکان

    1. سلام‌کردن: وقتی که کودک به بزرگترها سلام کرد، لازم است به گرمی پاسخ داده شود تا با این عمل به شخصیت او احترام گذاشته شود. پیشوای گرامی اسلام در راه تکریم اطفال از حد جواب سلام کودک، قدم را فراتر گذارده و با مقام شامخی که در جامعه داشت، به کودکان سلام می‌کرد و بدین‌وسیله به شخصیت آن‌ها احترام می‌گذاشت.

    امام‌صادق(ع) از رسول اکرم(ص) نقل کرده است که می‌فرماید: «پنج چیز است که تا لحظۀ مرگ آن‌ها را ترک نمی‌کنم، یکی از آن‌ها سلام‌گفتن به کودکان است. در انجام این اعمال مراقبت دارم تا بعد از من به صورت سنتی بین مسلمین بماند و معمول شود».

     

    2. هم‌بازی شدن: یکی از راه‌های پرورش شخصیت در کودکان، شرکت بزرگ‌سالان در بازی آن‌هاست. موقعی که والدین خود را تا سر حد کودکی تنزل می‌دهند و با شرکت در بازی کودکان، آنان را در کارهای کودکانه مساعدت می‌کنند، کودک احساس می‌کند که کارهای او آن‌قدر ارزنده و درخور توجه است که والدین با وی همکاری می‌کنند و خود را هم‌سطح او قرار می‌دهند. چنین احساسی حس استقلال، اعتماد به نفس و پرورش شخصیت کودک را در پی دارد.

     

    3. احترام در نام‌بردن کودک: لازم است پدر و مادر، فرزند خود را همواره با احترام بخوانند؛ مثلاً بگویند حسن آقا، پسرم، دخترم و نام او را کوچک و سبک نکنند. خوب است کودک را با تعبیر شما خطاب کنیم، نه تو.

    و... .

    بنابراین، احترام به کودک، یکی از عوامل مهم در رشد مطلوب شخصیت کودک است که او را فردی باشخصیت، مسئولیت‌پذیر، دارای اعتماد به نفس قوی و خلاّق می‌کند. کودک، تصور مثبتی از خویشتن پیدا می‌کند و روح شرافت و بزرگواری را در کودک پرورش می‌دهد. درواقع یکی از علل اساسی اختلالات رفتاری کودکان، فقدان محبت و احترام کافی از طرف والدین است.

    منبع: متن زندگی



    [i] . (مطهری 1379: 64).

    [ii] . (محمدجواد طبسی، 1389).

    [iii] . (مطهری 1379: 64).

    موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۳/۰۲/۲۵
    سید محمد علوی زاده

    احترام به کودک

    نظرات (۱)

    سلام علیکم دو تا سوال از خدمتتون داشتم که امروز برام پیش اومده و در خصوص حضرت زینب (س)هستش چون شما خارج فقه رو دارید طی می کنید و البته قم هستید شاید منابع بهتری رو بتونید بهم معرفی کنید.در خصوص حادثه کربلا من شنیدم چند نفر از سربازان دشمن با نیت شومی به سمت خیمه حضرت زینب روانه شدند که بعد از نفرین اون حضرت،زمین اونها رو در خودش بلعید می خواستم اگه لطف کنید صحت و سقم این اتفاق رو بهم با سند بگید؟ ممنون میشم.
    و اینکه در خصوص محل دفن اون بانو اگه تردیدی هست بین زینبیه مصر و دمشق چرا بیشتر راجع بش تحقیق نمیشه من کتاب زندگینامه اون حضرت اثر آقای حاج کاظم قزوینی -فکر کنم-رو خوندم که ایشون اعتقاد به دفن ایشون در مصر داشتند از این بابت هم اسنادی اگه هست ممنون میشم بفرمایید؟

    ارسال نظر

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی